Everything started when I went to the Brighton Beach in New York. I walk on the shore barefoot and took some sand to home. Then, I became an obsession with creating images from sand on white paper.
Denizin üstünde ala bulut
yüzünde gümüş gemi
içinde sarı balık
dibinde mavi yosun
kıyıda bir çıplak adam
durmuş düşünür.
Bulut mu olsam,
gemi mi yoksa?
Balık mı olsam,
yosun mu yoksa? ..
Ne o, ne o, ne o.
Deniz olunmalı, oğlum,
bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla.
Nazım Hikmet
80′li yılların siyah beyaz TRT’sinin en kaliteli yerli dizilerinden biriydi Dördüncü Murat. Ağabeyi İkinci Osman’ın yeniçeriler tarafından boğdurulmasından sonra genç yaşta tahta çıkmış, uzun bir süre saray entrikalarının gölgesinde kalmıştı. Ancak zamanla iktidarı ele geçirmiş ve ülkedeki her türlü anarşi ve kargaşalığa son vermişti zor kullanarak. Bu arada bir çok kişinin de kellesi gitmişti elbet Devlet-i Osmani’nin yüksek menfaatleri adına. Onun her seferinde ağırlığını arttırdığı topuzu tek elle kaldırması bütün izleyicileri etkilemişti, tabii ki o zamanlar küçük bir çocuk olan benim gibi.
Geçenlerde YouTube’ta tesadüfen bu diziyi buldum ve farklı bir gözle izledim bu sefer:
Yayınlandığı yıllarda 12 Eylül darbesi olmuştu. Bu sefer iktidarı ele geçiren başka birisi “anarşi ve kargaşa”ya son veriyordu kendi yöntemleriyle:
“Milli birlik ve beraberliği” bozmaya çalışanların kafasına iniyordu devletin topuzu Mamak’ta, Metris’te, Diyarbakır’da… Her türlü dernek, sendikal hareket ve zararlı yayınlar yasaklanıyor, sorumlular ipe gönderiliyordu eşit bir şekilde, “bir sağdan bir soldan”, ilke ve inkılaplar adına. Bütün bunlar elbet mübahtı devletin felahı ve devamı için.
Tüm bu olup bitenlerden usanmış halksa yeni anayasaya oy birliğiyle el basıp yemin etmişti umutla, tıpkı padişahın yüzyıllar önce dediği gibi. Aslında onayladığı bireyin ve özgür düşüncenin katliydi ve katli vacipti her şeyin kutsal devletin çıkarı içün bu topraklarda… (NY)
